Synergy Art Festival trekt bijna tweeduizend bezoekers naar het Flevopark

Met mooi zomerweer, livemuziek, acrobatiek en opvallende kunstinstallaties trok de vijfde editie van Synergy Art Festival vrijdagavond bijna tweeduizend bezoekers naar het Flevopark. Onder hen waren ruim zeshonderd buurtbewoners die via de speciale gratis burentickets naar binnen konden. Op het terrein heerste een gemoedelijke en gezellige sfeer.

Vanaf 17.00 uur veranderde het park in een groot openluchtpodium voor muziek, beeldende kunst, performances en workshops. Verspreid over het terrein viel van alles te ontdekken. Bezoekers liepen langs grote sculpturen, luisterden naar artiesten uit verschillende delen van de wereld of namen zelf deel aan een creatieve activiteit.

Het festival vormde de afsluiting van Synergy City, een gratis stadsbrede tentoonstelling die van 17 tot en met 22 juli kunstwerken van internationale kunstenaars op verschillende plekken in Amsterdam presenteerde. De gedachte achter het programma: kunst hoeft niet alleen in musea of afgesloten zalen te staan, maar kan mensen juist bereiken op plekken waar zij dagelijks komen.

Dansvloer brengt bezoekers samen

Het Danspaleis opende het hoofdpodium en nodigde jong en oud uit om de dansvloer op te gaan. Het initiatief richt zich op ontmoeting, beweging en muziek, met bijzondere aandacht voor oudere bezoekers. Daarmee kreeg het festival vanaf het begin een sociaal en toegankelijk karakter.

Later op de avond volgden uiteenlopende muzikale optredens. De Palestijnse muzikant Ahmed Eid bracht muziek waarin persoonlijke en politieke ervaringen samenkomen. Hij componeert in het Arabisch, Engels en Frans en verwerkt onderwerpen als kolonialisme en ontheemding in zijn werk.

Het Turkse elektro-akoestische trio Islandman combineerde Anatolische folktradities met elektronische en psychedelische klanken. Roda de Santo bracht vanuit Lissabon een mix van muziek, dans en rituelen uit de Afro-Braziliaanse Umbanda-traditie naar het Flevopark.

Acrobaten hoog boven het park

Ook buiten het hoofdpodium viel veel te zien. Tijdens de voorstelling Space travel, poems without gravity, lunar circus van Compagnie Barks bewogen acrobaten tot twintig meter boven de grond. Met grillige constructies en bijna gewichtloze bewegingen liet het gezelschap zien waartoe het menselijk lichaam in de lucht in staat is.

Bij Last Survivors van kunstenaar Stine Deja stonden monumentale hybride figuren centraal. In de beelden versmelt het menselijk lichaam met de waterbeer, een microscopisch organisme dat onder extreme omstandigheden kan overleven. Het werk stelde bezoekers de vraag hoe overleven eruitziet in een voortdurend veranderende wereld.

Pyramid Curbs van Cyril Lancelin veranderde een deel van het park met een geometrische opblaassculptuur in een speelse omgeving. De flexibele stalen stengels van Steel Grass van Aérosculpture bewogen ondertussen mee met de wind.

Muziek voelen in een hangmat

Bij de Vibrating Music Hammock van Parker Hertzberger konden bezoekers muziek niet alleen horen, maar ook door hun lichaam voelen. De stof van de hangmat functioneerde als luidspreker en gaf de trillingen van de muziek rechtstreeks door.

Zelf aan de slag gaan kon eveneens. Onder leiding van Kexin Hao bouwden deelnemers samen aan een tien meter lange papieren chimera. Kinderen en volwassenen konden daarnaast deelnemen aan een graffitiworkshop van Graffitifun.

Artistiek directeur en curator Bogomir Doringer ziet het samenbrengen van mensen als de kern van het festival. ‘Op 24 juli komt alles samen in het Flevopark. Gedeelde verwondering heeft geen uitleg nodig.’

Dat samenkomen lukte vrijdag zichtbaar. Tussen de kunstwerken, optredens en workshops zochten bezoekers elkaar op, terwijl veel buurtbewoners gebruikmaakten van de speciale tickets. Met ruim zeshonderd buren en bijna tweeduizend bezoekers in totaal groeide het Flevopark voor één avond uit tot een open en levendige ontmoetingsplek voor kunst, muziek en verwondering.