Parknest leeft door na verwoestende brand: 'Het bruist hier alweer van de ideeën'

Naast de zwartgeblakerde resten van Parknest staat woensdagmiddag alweer een tent. De koffie wordt gezet en langzaam verzamelt zich een groep vrijwilligers en buurtbewoners. De brand heeft hun plek verwoest, maar niet de gemeenschap die er in de afgelopen jaren ontstond. Sterker nog: tussen alle onzekerheid komen alweer nieuwe plannen op tafel. ‘We zijn allemaal vrijwilligers, het bruist van de ideeën,’ zegt vrijwilliger Dirk Zaal.

Een man komt aanlopen met een bijzondere donatie. Hij leeft op straat en heeft een grote zak lege blikjes en flessen meegenomen. Het statiegeld is voor Parknest. Het zorgt even voor een glimlach tussen de vrijwilligers.

Het tekent de saamhorigheid die sinds de brand rond Parknest zichtbaar is. Mensen brengen spullen, bieden hulp aan of komen gewoon even langs. Een vrijwilliger heeft thuis een tuin vol hout en wil dat beschikbaar stellen als er straks iets opnieuw gebouwd kan worden. Een ander wil bij de tent massages aanbieden. Weer iemand anders begint volgende week met portrettekenen.

‘Het bruist van de ideeën,’ zegt Zaal.

Veel meer dan een gebouw

Zaal behoort tot de vrijwilligers die al langere tijd bij Parknest betrokken zijn. Hij ziet hoe het initiatief in de loop van de jaren steeds verder uitgroeide tot een ontmoetingsplek voor mensen uit en rond het Flevopark.

Veel bezoekers leerden elkaar hier kennen. Ouders en grootouders kwamen via de naastgelegen speeltuin met elkaar in contact. Vrijwilligers raakten bevriend en begonnen samen activiteiten te organiseren.

‘Iedereen kent elkaar via Parknest. Dat is zo mooi en bijzonder, het is heel organisch ontstaan,’ zegt Zaal.

Daarbij komen mensen van allerlei leeftijden en achtergronden samen. Een van de vrijwilligers is arts en werkte voor Artsen zonder Grenzen. Anderen helpen in de keuken, bij activiteiten of met praktische zaken. Eén afspraak probeert de groep daarbij in ere te houden: over politiek wordt bij Parknest liever niet gesproken.

Een belangrijke rol speelt Suzy Creamcheese, de kokkin van Parknest, die regelmatig voor tientallen bezoekers kookt. De voorbereidingen voor de vrijdagavondmaaltijd begonnen soms al dagen eerder. Woensdag boodschappen doen, donderdag koken en vrijdag stond er een maaltijd voor soms wel zestig mensen op tafel.

Binnen de groep lopen toevallig twee vrijwilligers rond die Suzy heten, en twee die Dirk heten. Om verwarring te voorkomen kreeg de tweede Suzy de bijnaam ‘SuzyW’, naar haar rolstoel, en spreken de vrijwilligers onderling van Dirk1 en Dirk2.

Van ICT naar Parknest

Zaal werkt zelf in de ICT. Die kennis zette hij ook voor Parknest in. Zo maakte hij een digitale kalender voor de vrijwilligers, met diensten, activiteiten, verjaardagen en vakanties.

Het organiseren zit er bij hem al langer in. Tussen 2001 en 2011 organiseerde hij naar eigen zeggen undergroundfeesten op tijdelijke en soms gekraakte locaties. ‘De goede oude tijd,’ zegt hij lachend.

Maar Parknest is volgens hem iets heel anders. Hier ontstond geen groep rond één feest of activiteit, maar een gemeenschap die steeds hechter werd.

Juist nu het gebouw er niet meer staat, wordt duidelijk hoeveel die gemeenschap betekent. Parknest gaat door onder de tent, pal naast de verbrande locatie. Mensen blijven komen, koffie drinken, praten en plannen maken.

Veel hulp na de brand

Sinds de brand komt er van alle kanten hulp. Buurtorganisaties bieden ruimtes of spullen aan en vrijwilligers zoeken naar manieren om de activiteiten zo snel mogelijk voort te zetten.

Ook financieel komen donaties binnen. Zaal ziet daarin opnieuw hoeveel mensen Parknest een warm hart toedragen. Toch weet niemand op dit moment hoe de toekomst er precies uitziet.

De vrijwilligers willen het liefst op deze plek in het Flevopark blijven. Een tent kan tijdelijk uitkomst bieden, maar uiteindelijk hopen ze op een nieuw onderkomen.

Hoe dat eruit moet zien, wie dat kan bouwen en wat juridisch mogelijk is, staat nog volledig open.

Blij met reactie stadsdeelbestuur

Zaal volgde dinsdagavond ook de bespreking over Parknest in de stadsdeelcommissie Oost. Hij was vooral blij met de reactie van stadsdeelbestuurder Zeeger Ernsting.

Volgens Zaal bleek uit zijn beantwoording dat Ernsting zich goed in de situatie had verdiept. De bestuurder bezocht de plek eerder zelf en zocht na afloop van de commissievergadering de vrijwilligers nog even op.

Dat gaf Zaal vertrouwen, al beseft hij dat daarmee de toekomst van Parknest nog lang niet vaststaat.

De brand noemt hij een drama, maar hij ziet tegelijk wat de gebeurtenis losmaakt. Mensen die nauwelijks bij Parknest kwamen, bieden nu hulp aan. Buurtbewoners brengen spullen en vrijwilligers komen met nieuwe plannen.

Dromen over een nieuw Parknest

Woensdagmiddag overheerst daarom niet alleen verdriet. Naast de ruïne staat alweer koffie op tafel. Mensen schuiven aan, ideeën gaan rond en de eerste nieuwe activiteiten staan in de steigers.

Over een definitief nieuw gebouw durft Zaal nog weinig te zeggen. Eerst moet duidelijk worden wat op deze locatie mogelijk is. Maar fantaseren mag natuurlijk wel.

En dus verschijnt tijdens het gesprek zelfs een nieuw idee: een kleine B&B-kamer in een toekomstig Parknest.

Zaal lacht. ‘Hoe mooi zou dat zijn? Logeren hier in het park.’

Voorlopig is er geen logeerkamer en zelfs geen gebouw. Maar Parknest zelf is er nog wel. In de vrijwilligers, de buurtbewoners, de koffie onder de tent en zelfs in die ene grote zak met lege blikjes en flessen.