Bruin gras na No Art roept vragen op over herstel Flevopark

Na het No Art Festival bleef een groot deel van het Flevopark bruin en vertrapt achter. De Partij voor de Dieren in Oost wil weten welke schade het evenement aan gras, bodem, bomen en dieren heeft toegebracht. Ook de Vereniging Vrienden van het Flevopark vraagt om snel herstel en duidelijkheid over de rekening.

Niet alleen in en rond het park klonken klachten over het festivalgeluid. Marten van Maastrigt van de Partij voor de Dieren in Oost hoorde de muziek op Zeeburgereiland.

’Op Zeeburgereiland, drie kilometer verderop, dreunde de muziek urenlang door. Pas om elf uur ‘s avonds keerde de rust terug. Als mensen daar al zoveel last van ervaren, wat betekent dat dan voor de dieren die in het park leven?’

De partij kondigt vragen aan over de gevolgen van het festival. Daarbij kijkt Van Maastrigt verder dan de zichtbare schade aan het gras. Het Flevopark ligt grotendeels op veengrond en is volgens hem extra kwetsbaar voor zware belasting.

‘Zware vrachtwagens en duizenden bezoekers drukken de bodem samen. Dat kan gevolgen hebben voor de wortels van bomen en struiken en kan de inklinking van het park verder versnellen.’

Grasmat samengedrukt

Martine Litjens van de Vereniging Vrienden van het Flevopark maakte na het festival een eerste ronde door het park. Volgens de vereniging verkeert de grasmat op de grote velden in zeer slechte staat. Op veel plekken is het gras samengedrukt en bruin, terwijl het op enkele plaatsen volledig verdwenen lijkt.

Door de aanhoudende droogte vreest de vereniging dat een deel van het gras alsnog afsterft. Voor herstel is volgens Litjens niet alleen rust nodig, maar waarschijnlijk ook nieuw graszaad en regelmatige beregening. Zonder snelle maatregelen blijven de grote velden mogelijk de rest van het jaar beperkt bruikbaar.

De schade aan bodem, bomen, beplanting en dieren valt volgens de vereniging nog niet precies vast te stellen. De Vrienden wijzen erop dat vooraf slechts een ecologische quickscan plaatsvond. Die inventarisatie vond in februari plaats, toen veel planten nog niet zichtbaar waren en trekvogels nog niet naar het park waren teruggekeerd.

In het ecologische rapport stond volgens de vereniging dat nader onderzoek nodig was naar beschermde dieren in het park. Dat vervolgonderzoek bleef volgens de Vrienden uit. Daardoor valt achteraf moeilijk vast te stellen welke dieren aanwezig waren en welke gevolgen de opbouw, het festival en de afbouw voor hun verblijfplaatsen hadden.

Zwaar verkeer langs bomen

Ook de platen die vrachtwagens en ander zwaar materieel tijdens de op- en afbouw gebruikten, baren de Vrienden zorgen. Die platen beschermen de grasmat gedeeltelijk, maar voorkomen niet dat de bodem onder het gewicht samenperst.

Litjens wijst erop dat boomwortels veel verder reiken dan de directe omgeving van een stam. Schade door bodemverdichting kan daardoor pas jaren later zichtbaar zijn. Ook de dagelijkse verstoring duurde langer dan de festivaldag zelf. Volgens de vereniging reden tijdens de opbouw en afbouw bijna twee weken lang vrachtwagens, heftrucks, hijskranen en andere voertuigen door het park.

Voor buurtbewoners betekent de schade dat zij juist in de zomer minder goed gebruik kunnen maken van de grote velden. Kinderen en sporters treffen volgens de vereniging nu vooral verdroogd gras, kale grond en zand aan.

Wie betaalt het herstel?

De Vrienden van het Flevopark zeggen nog geen concreet herstelplan van de gemeente of de festivalorganisatie te hebben ontvangen. De vereniging vindt dat de organisator de schade zo snel mogelijk moet herstellen en de kosten zelf, of via een verzekering, moet betalen. De gemeente moet daar volgens de Vrienden op toezien.

Ook de Partij voor de Dieren wil duidelijkheid over de verantwoordelijkheid.

‘De grote vraag is nu hoe de schade aan natuur en bodem wordt hersteld, wie daarvoor betaalt en wanneer buurtbewoners weer normaal van hun park kunnen genieten’, zegt Van Maastrigt.

De Vrienden willen betrokken raken bij de inventarisatie van de schade en bij het herstelplan. Daarbij moet volgens de vereniging niet alleen naar nieuw gras worden gekeken. Ook bodemverdichting, afwatering, mogelijke schade aan bomen en de gevolgen voor planten en dieren verdienen onderzoek.

Daarnaast plaatsen de Vrienden vraagtekens bij de vergunningverlening en het toezicht. De vereniging diende vooraf zienswijzen, bezwaren en een handhavingsverzoek in. Zij wil van de gemeente weten welke controles tijdens de opbouw en het festival plaatsvonden en of de organisatie alle ecologische voorschriften naleefde.

Voor Van Maastrigt toont de situatie opnieuw aan dat grote festivals niet passen in het kwetsbare park.

‘Voor de natuur bleek No Art vooral No Hart. De gemeente stond dit festival toe en moet daar lessen uit trekken. Bescherm de parken, in plaats van ruimte te geven aan evenementen die mogelijk blijvende schade veroorzaken.’